انجیر پرک

انجیر پرک؛ یه خوراکی خوش‌طعم، سبک و سالم از دل باغ‌های استهبان

این نوع انجیر خشک مخصوص استهبانه؛ شهری تو استان فارس که به‌خاطر آب‌و‌هوای گرم و خشک و خاک خوبش، بهترین انجیرهای کشور رو می‌کارن. استهبان از قدیم‌الایام معروف بوده به انجیرهای شیرین و نرمش.

چرا بهش می‌گن "پرک"؟

ماجرا اینه که بعضی از انجیرها وقتی هنوز روی درختن، خودشون ترک می‌خورن و باز می‌شن. این باز شدن باعث می‌شه مغز انجیر از پوسته‌اش بزنه بیرون و یه شکل نازک و پهن پیدا کنه. به این مدل انجیرها که طبیعی خشک می‌شن، بدون اینکه دست‌کاری یا گوگرد بخورن، می‌گن انجیر پرک. هم خوش‌ظاهرن، هم شیرین‌تر و خوش‌خوراک‌تر.

از نگاه طب سنتی ایرانی، انجیر طبعش گرم و‌تره و خیلی‌ها بهش می‌گن "ملین طبیعی". یعنی اگه دستگاه گوارشت سنگین کار می‌کنه یا دچار یبوستی، انجیر پرک یه راه‌حل ساده و خوش‌مزه‌ست. به‌جز این، برای تقویت معده، پاکسازی بدن، نرم کردن سینه و حتی بالا بردن انرژی بدن هم پیشنهادش می‌کنن.

به‌خصوص برای اونایی که مزاج سرد و خشک دارن (مثلاً زیاد احساس خشکی پوست، سردی بدن یا کم‌انرژی بودن می‌کنن)، خوردن چند تا انجیر پرک در روز می‌تونه حسابی حالشون رو جا بیاره.